به یاد آرزوهای که میمیرند.....

کاش همسرم بودی
و در آشپزخانه ی کوچکمان
غذا کمی می سوخت
شیر سر می رفت
یک بشقاب چینی می شکست
یک لیوان کریستال هم
از همان فرانسوی های اصل!

و تو هم مثل مردهای قدیم
داد می زدی:حواست کجاست خانوم؟!

و من هم آرام و با لبخند می گفتم:

به تو آقا . . .!

ازت ممنونم بابت اینکه به دنیا اومدی

افغانستان سرزمین کبود...